- บ้าเอ้ย. - ขับรถภาษาอะไรของเธอเนี่ย?
ผมหลบแรคคูนบ้านั่นน่ะสิ.
พระเจ้า.
ก็เลยเลือกจะรถคว่ำตาย แทนชนแร๊คคูน, งั้นเหรอ?
เอาน่า, ยังไงก็ไม่มีใครเป็นอะไรนี่.
ดูได้จากสายตาที่คุณมองผม ผมว่าคุณคงสบายดี.
- นี่ไม่ใช่ทางหลวงนี่. - ไปไม่ทันหรอก.
มันไปได้หลายทาง. นี่เป็นทางลัด.
ไปไหน?
- ได้ยินมั้ย? - ได้ยิน อะไร?
ผมว่ามีเสียงแปลกๆ จากเครื่องยนต์นะ.
โอ้, เราช้าไปมากเกินกว่าจะหยุดพักตอนนี้แล้วนะ.
เดี๋ยวค่อยหาที่พักพรุ่งนี้แล้วกัน.
ผมน่าจะหายาบ้ากินสักเม็ดเนอะ.
จะได้ขับได้แบบไม่ต้องพัก.
ถึงไหนแล้วเนี่ย?
คงอยู่ในฝันคุณมั้ง.
และคุณก็ฝันว่ากำลังบ่น อะไรน่าเบื่อๆ อยู่.
ฉันฝันว่าคุณกำลังจะฆ่าฉันเมื่อกี้นะสิ.
นี่เรากำลังจะไปงานครบรอบวันแต่งงาน พ่อ แม่ฉันนะ...
...คุณคงได้ฟังแม่ฉันพูดแบบไม่หยุด.
คุณต้องแย่แน่ๆ ถ้าที่ฉันบ่น คุณว่ามันน่าเบื่อ และพยายามให้ชั้นหุบปาก.
เอานะอย่างน้อยคุณก็ฝันถึงผมนี่?
ผมถือว่าความสัมพันธ์เราดีขึ้นนะ.
- โอ๊ย. - พระเจ้า.
เป็นไรมั้ย?
ผมบอกคุณตั้งหลายครั้งแล้ว ว่าอย่าทำแบบนั้น.
แค่ใช้ฟันกัด เหมือนชาวบ้านเค้า ก็ไม่ถูกบาดแล้ว.
- ก็กัดแล้วมันเจ็บฟันนี่. - ก็เลยเลือกจะเจ็บนิ้วแทน?
ไม่เป็นไรหรอก ช่างมันเถอะ.
- ให้ฉันขับแทนให้สักพักมั้ย? - ไม่ล่ะ. ไม่เป็นไร.
ทำไมไม่นอนต่อซะล่ะ?
จำที่ชาลีเคยเต้นไปเต้นมาบนรถ ทั้งที่ไม่มีเพลงได้มั้ย?
อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลยเดวิด.
ผมว่า, เราน่าจะอยู่แถวนี้ล่ะ.
เฮ้อ แล้วทำไมไม่ใช้ทางหลวงล่ะ?
ไม่รู้สิ.
อืม ผมคงอยากพาตัวเองมาทรมาณ บนทางแบบนี้มั้ง คุณว่ามั้ย?
ดูสิมีคุณคอยพูดจาประชดผมตลอดทาง ดีออก.
ผมแค่อยากหาทางที่ไปได้เร็วที่สุดน่ะ โอเคมั้ย?
โธ่เว้ย.
ที่นั่นมันอะไร?
คุณว่าปั๊มนี้มันเจ๊งรึยัง?
ตั้งแต่ปี 1957.
แหมแย่จัง, ราคาน้ำมันมันเค้าถูกซะด้วย.
- นี่, ถ้าคุณเหนื่อยมากละก็, ฉันขับให้ได้นะ - บอกแล้วไง ว่าผมไหว.
โอเค. เห็นนี่มั้ยมันเป็นเมืองชื่อ, เอไลด้า.
คุณหลับอยู่เมื่อกี้น่ะ แต่เราเพิ่งขับผ่านมันมาเมื่อสักสามชั่วโมงที่แล้ว.
เหรอ, งั้นตอนนี้เราก็น่าจะอยู่แถวนี้สิ.
ผมหมายถึงว่าที่นั่นมีเมือง ชื่อดาวนี่ และมันคงมีปั๊มที่ไม่เจ๊งที่นั่น.
ถ้า! เรากลับไปที่นั่นได้จริงๆ.
ผมคิดว่าเราน่าจะไปทางใต้ หมายถึงสุดท้ายแล้วเราคงเจอกับ...
- พระเจ้าช่วย. - ขอโทษครับ.
- โอ้, พระเจ้า. - ขอโทษจริงๆ ครับ.
- ไม่เป็นไร. - คุณมาพอดีเลยผมกำลังจะกลับ.
- เหรอโทษทีครับ. - ผมแค่อยากจะบอกว่า.
เอ่อ... ราคานั้นมันน่ะจริงๆ แล้ว มันแพงกว่าที่ป้ายมันบอกไว้น่ะครับ.
จริงๆ แล้วเราก็... รถเรามีปัญหาน่ะครับ.
ใช่, เมื่อสักไมล์นึงที่ผ่านมา เขาหักหลบพวกกระรอกน่ะ.
- แรคคูนต่างหาก, ช่าย. - แล้วเราก็กำลังหลงทางด้วย.
เอ่อ เธอคิดว่าผมหลง แต่จริงๆ แล้วผมรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน
เรากำลังไปเมืองดาวนี่น่ะ.
เขากำลังพยายามบอกคุณว่า คุณมาผิดทางกันน่ะเดวิด.
- ใช่. เสียใจด้วยเพื่อน. - ไม่เป็นไร.
ดูแผนที่แล้วขับตามนะมันเลยทำให้หลง.
- เมืองดาวนี่ มันเลยมาตั้งสามสิบไมล์แล้วนะพวก. - จริงอ่ะ?
เอางี้, เปิดกระโปรงรถละกัน.
ผมจะดูเครื่องยนต์ให้ และก็จะพยายามให้มันพาคุณไปถึงที่นั่น.
- โอ้ ขอบใจมาเลย เยี่ยมเลย. - แจ๋วเลย ขอบคุณมากเลยค่ะ.
คือว่าผมหักหลบแรคคูนน่ะ รถมันเลยตกข้างทางไปนิดหน่อย.
ผมว่าข้างล่างมันคงไปกระแทกอะไร.
เอ่อ ขอบใจมาเพื่อน.
เขาซ่อมได้มั้ย?
- คุณซ่อมได้มั้ย? - คือ พัดลมหม้อน้ำมันงอน่ะ.
คงไปกระแทกหินเข้า.
คือ, มันก็พอขับได้ล่ะนะ, แค่เสียงมันจะดังนิดหน่อยเท่านั้นล่ะ.
ถึงที่นั่นแล้วคุณค่อยหาคน มาซ่อมให้มันปกติอีกทีก็แล้วกัน.
ได้เลย. ขอบใจมาก. ผมจะตอบแทนคุณยังไงดีเนี่ย?
โอ้, ไม่ล่ะ ไม่เป็นไร ดีซะอีก.
ผมควรจะขอบคุณคุณด้วยซ้ำ ที่หาอะไรมาให้ผมทำบ้าง.
รู้ทางไปดาวนี่แล้วนะ?
- ก็ใช่นะ. - แต่, จริงๆแล้ว...
...ถ้าคุณบอกทางไปถนนหลวงได้ล่ะก็ จะดีกว่าเยอะเลย.
- อืม, ไม่ไปดาวนี่แล้วก็... - ช่าย
จะบอกทางให้ละกัน ไปตามถนนเส้นนี้นะ
แล้วก็ไปตามทางจนมีป่า อยู่ทางขวามือของคุณ.
ไปตามทางเรื่อยๆ อีก. จนเจอถึงเวสคลิฟ.
- ถนนหลวงอยู่ที่นั่น. - เวสคลิฟ.
ขึ้นไปแล้วเลี้ยวซ้าย ก็จะไปถึงจุดหมายของคุณล่ะ.
- โอเค. ขอบคุณครับ - ขอบคุณมากๆ เลย.
แล้วก็ผมจะรู้สึกดีกว่านี้นะ ถ้าคุณรับเงินนี่หน่อย.
กลับดึกแล้วยังอยู่ช่วยเราอีก.
เอ่อ, ผมจะถือซะว่ายี่สิบดอลล่านี้ คุณซื้อดอกไม้ไฟจากผมละกัน
เพราะว่าทุกวันเป็นวันชาติ ที่ปั๊มของเรา.
เจ้าของที่นี่ชอบให้ผมพูดแบบนี้น่ะ.
- เอาไปครับ. - โอ้, สวยจัง. ขอบคุณค่ะ.
- ขับรถดีๆ นะครับ. - ได้ครับ, ขอบคุณมาก.
ผมกลับไปซื้อให้คุณอีกสักกล่อง ดีมั้ย?
เขาบอกว่าไกลแค่ไหนนะ กว่าจะเวสคลิฟอะไรเนี่ย?
เขาไม่ได้บอก และมันก็ไม่เห็นมีในแผนที่เฮงซวยนี่ด้วย.
- เดวิด. - รู้แล้ว สงสัยเราชนอะไรอีกแล้ว?
- คงเป็น.... - กระรอกเหมือนเดิมนะแล่ะ.
- รู้มั้ย มันเป็นแร๊คคูนไม่ใช่กระรอก. - เหมือนกันนั่นแล่ะ.
พระเจ้า ผมหมายถึง ทำไม่คุณไม่...
โธ่, อะไรอีกละทีนี้?
เวรเอ้ย.
เซ็งชะมัด.
จะทำให้พอขับไปถึงจุดหมายได้ งั้นเหรอ.
แจ๋วเลย ไม่มีสัญญาณ.
เยี่ยม.
- รถวิ่งไม่ได้เหรอถ้าไม่มีพัดลม? - ไม่ได้แหงอยู่แล้ว.
โอเค ลองสตาร์ทดูหน่อยสิ
มันใช้ไม่ได้หรอกน่า.
พระเจ้าช่วย.
คุณแค่ลองสตาร์ทรถให้ผม, ไม่ได้เหรอที่รัก?
บ้าเอ้ย.
เอาล่ะ เรามาไกลจากปั๊มเมื่อกี้แค่ไหนพอรู้มั้ย?
ไม่รู้สินะ. สักไมล์นึงได้มั้ง?
ไกล แล้วก็ไม่เหมาะที่จะเดิน โดยเฉพาะตอนเที่ยงคืนแบบนี้.
อืม. งั้นคุณจะให้เรานั่งรอที่นี่....
...แล้วก็รอไอ้โง่ที่หลงทางเหมือนเรา ขับผ่านมาช่วย งั้นเหรอ?
ฉันไม่ได้เป็นคนทำเราหลงทางนะ.
ใช่. เพราคุณหลับมาตลอดทาง ต้องขอบใจยาบ้าๆ บอๆ นั่น.
เวรเอ้ย!
เอาล่ะ...
...อย่างน้อยเราก็ยังรู้ว่ามีคนอยู่ที่ปั๊มนั่นนี่.
โอ้, ใช่ คนที่ช่วยให้เรามาติดแหงกอยู่ที่นี่งัย
ดีออก รู้มั้ย, เค้าอาจให้ดอกไม้ไฟคุณอีกสักอันก็ได้นะเอมี่.
- คุณมันงี่เง่า. - อย่างกับคุณดีกว่าผมนี่.
เฮงซวย.
ไม่ได้เห็นดาวพวกนี้ชัดๆ มานานแล้วนะ. โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแอล.เอ.
ข้างนอกนี่ก็ไม่เลวนะ ผมว่า.
ผมว่าชาลีต้องชอบเหมือนผม.
ใช่ เราน่าจะพาเค้ามาบ้างนะ.
เพราะเราไม่เคยไปได้ไหนเลย ก็งานคุณมันสำคัญกว่าเสมอนี่.
- ทำมันคุณถึงชอบเป็นแบบนี้? - แบบไหน?
ก็ทุกครั้งที่ผมพูดถึงชาลี, คุณก็ต้องหาอะไรมาประชดผม.
- งั้นก็หยุดพูดถึงชื่อเค้าซะทีสิ. - ก็ผมไม่ใช่คุณนี่.
ผมอยากที่จะนึกถึงเค้า และก็ยอมรับความเจ็บปวด.
โอเค เอาเถอะเดวิด อยากพูดอะไรก็พูดไป.
เขาบอกว่าเขากำลังจะปิดร้านแล้ว จำไม่ได้เหรอ?
บ้าเอ้ย.
กลับไปที่รถกันเถอะ.
อย่างน้อยคุณก็จะได้นอนดูดาว ที่คุณชอบนักหนาเมื่อกี้ไง.
บางทีที่นั่นอาจจะมีคนรู้ว่าเราจะตาม ผู้ชายคนเมื่อกี้ยังไงนะ.
เฮ้อ พระเจ้า.
ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย.
เสียงอะไรน่ะ?
- กลับกันเถอะ - ไม่เป็นไรน่ะ.
ไม่มีอะไรหรอก.
กลับไปที่รถเราเถอะ. จะทำอะไรของคุณน่ะ?
อย่ากดกระดิ่งนั่นนะ.
รบกวนทีครับ.
- สวัสดี ว่าไงครับ. - สวัสดี.
มีไรให้ผมรับใช้ครับ?
ข้างหลังนั่น มีอะไรรึเปล่าครับ?
- เรากลับไปที่รถไม่ได้เหรอ? - ไม่เป็นไรหรอกน่า.
โทษทีครับ.
หนังน่ะดูแก้เบื่อ. เวลาทำงานดึกๆ แบบนี้น่ะ.
ผมก็ว่างั้นล่ะ.
เอ่อ ช่างซ่อมรถที่อู่ตรงนั้น.
เขาช่วยเราซ่อมรถเมื่อกี้. คุณรู้จักเค้ามั้ยครับ?
ผมว่าเค้าคงกลับบ้านไปไปแล้วล่ะ.
เขาคงกลับมาอีกทีพรุ่งนี้เช้าแล่ะ.
ผมคิดว่าคุณคงติดต่อเค้าได้น่ะ.
คือรถเราเสียอีกแล้ว ห่างจากที่นี่สักสองไมล์ได้.
เราเลยเดินกลับมาที่นี่.
ไม่ล่ะ ไม่ผมติดต่อเค้าไม่ได้หรอก. เสียใจด้วยครับ.
แล้วคุณรู้จักอู่อื่นแถวนี้มั้ย?
มีก็...อู่ของคลากค์
...สักยี่สิบไมล์ทางตะวันออก. - โอเค.
ผมขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหม จะได้โทรไปหาอู่ที่ว่านั่น...
...ได้มั้ยเค้าอาจจะว่าง มาดูรถให้เรา.
ผมมีก็แค่โทรศัพท์สาธารณะ, ข้างนอกนั่น.
- แจ๋วเลย - รับแลกเหรียญมั้ยครับ...
...ถ้าคุณต้องการก็รับ. - โอเค ขอแลกหน่อยครับ.
อืม แบงค์จริง.
ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องครบก็ได้ครับ.
ขอบคุณครับ.
ปัญหาก็คือ...
...อู่ของคลากค์ก็คงปิดไปแล้วเหมือนกัน.
ดึกป่านนี้แล้ว.
งั้นผมว่าเราก็ไม่ต้องการไอ้นี่แล้วสิ ว่ามั้ย?
ไม่ต้องใช้หรอกถ้าคุณต้องการแค่อู่ซ่อมรถ.
ใช่เราอยากได้คนซ่อมรถ.
บอกแล้วไง คนที่เคยซ่อมรถให้คุณ คงกลับมาประมาณแปดโมงเช้าแล่ะ...
...ถ้าคุณรอถึงเช้าได้นะ.
ผมว่าเค้าคงซ่อมให้คุณได้.
ระหว่างนั้น, โรงแรมผมเปิดบริการนะ.
บังเอิญเนอะ.
โอเค. ขอบคุณครับ.
เอาน่าเราก็แค่พักรอที่นี่...
...ดีกว่าเดินไกลๆ มืดๆ กลับไปที่รถนะ
เดวิด, ดูสภาพที่นี่สิใครจะพักลง ไม่รู้สิ.
ได้ครับ เราจะพักที่นี่คืนนี้. ขอบคุณมาก.
เอาห้องฮันนีมูนมั้ย เพิ่มแค่ห้าเหรียญ.
ผมแนะนำเรื่องห้องได้แต่อย่างอื่นไม่.
ห้องธรรมดาก็พอ. ขอบคุณค่ะ.
ผมก็คิดราคาเดิมอยู่ดีนั่นล่ะ.
เอาเถอะครับ ยังไงก็ได้ เอาที่ได้เร็วๆ ละกัน
เอาล่ะ ผมจ่ายเป็นบัตรเครดิตนะ.
ที่นี่ไม่รับบัตรครับ เงินสดเท่านั้น.
โอเค. เงินสดก็ได้
ให้ผมเดาคุณคงไม่รับเหรียญ, ด้วยใช่มั้ย?
ผมล้อเล่นน่ะ.
ผมขอบัตรประชาชน ของคุณหน่อยใครก็ได้.
เป็นมัดจำค่าห้องไว้...
เอ่อ, คือ...แบบว่าคุณไว้ใจเราได้น่ะ. เราไม่ขโมยอะไรหรอก.
ผมคงไม่ลาก ผ้าเช็ดตัวใช้แล้ว....
...กลับไปที่รถ ในตอนเช้าหรอก, งั้น...
ผมรู้ ผมรู้คุณไม่ทำงั้นหรอก, แต่กฎก็ต้องเป็นกฎน่ะ.
ผมไม่ได้ตั้งมันขึ้นมาด้วย. ผมมันก็แค่คนดูแล.
ไม่เป็นไร. เอานี่บัตร.
ห้องหัวมุมขวามือตรงโน้น, หมายเลขสี่ครับ.
ประตูมันฝืดนะ อาจต้องออกแรงหน่อย.
ผืดเหมือนโสเภณีแก่ๆ เลยล่ะ.
- ครับ. - ขอโทษที่พูดไม่เพราะครับคุณผู้หญิง.
พักผ่อนให้สบายนะครับ.
เจอกันพรุ่งนี้ ขอบคุณครับ.
โห, สภาพ.
นี่ขนาดเพิ่มเงินแล้วนะ.
เราฉีดยากันบาดทะยักแล้วใช่มั้ย?
เฮ้ ถ้าคุณอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในเดือนมีนาคม 1997 ละก็...
...ผมมีคำตอบนะ
นอนมันทั้งอย่างงี้ล่ะนะ.
ผมว่าจะใส่รองเท้านอนด้วยซ้ำ.
ผมว่ามันยังมีที่แย่กว่านี้นะ รู้มั้ย.
ถ้าเราไม่มาติดอยู่นี่ซะก่อน ตอนนี้เราคงอยู่บนเตียงที่บ้านแม่คุณ
....พยายามทำเป็นมีความสุข กับชีวิตคู่ซะเหลือเกิน.
ดี, งั้นฉันจะบอกแม่ซะ เรื่องของเรา.
จะไปทำให้เค้าหมดสนุกกันทำไม?
ผมว่าเราควรจะบอกพวกเค้า หลังจากเซ็นใบหย่าแล้วดีกว่านะ.
แปลกๆ นะว่ามั้ย ที่ต้องไปปาร์ตี้..
ดูพวกเค้าฉลองชีวิตคู่ ที่แสนสุข.
รู้สึกงั้นมั้ย?
ไม่รู้สิ.
ฉันเหนื่อยน่ะ.
ใช่.
ผมเสียใจ.
ถ้าผมไม่ออกจากทางหลวงมา.
เราก็คงพลาด การผจญภัยสุดท้ายของเรา ว่ามั้ย?
ใช่.
เดวิด.
ฉันเสียใจ.
คงเป็นผู้จัดการน่ะ.
ฮัลโหล?
ฮัลโหล.
ไม่มีใครพูด.
พระเจ้า.
อะไรกันนักกันหนา?
สวัสดีครับ?
คุณก็ได้ยินใช่มั้ย?
ผมรับเอง.
ใครน่ะ?
- อยู่นี่นะ. - เดวิด, เดี๋ยวก่อน.
ว่าไงครับ?
เดวิด, อย่าเปิดนะ.
มันดังมาจาก ห้องข้างๆ นี่เองเอมี่.
รู้แล้ว อย่าเปิดมันเลย.
ว่าไง, ต้องการอะไรครับ?
หวัดดีครับ?
ตอนเรามาที่นี่, มีรถคันอื่นจอดอยู่รึเปล่า?
ดูให้หน่อยสิ.
มีรถกระบะคันนึง.
อาจจะเป็นของคนดูแลน่ะ.
ผมไม่รู้นะว่าคุณต้องการอะไร, แต่มันดึกแล้วหยุดทำแบบนี้ซะดี โอเคมั้ย?
งั้น...
ปิดประตูนั่นเถอะ, เดวิด.
ปิดสิ.
- ให้ตายเถอะ ไปยุ่งกับมันทำไม? - ผมไม่ได้อยากจะยุ่งกับมัน.
แค่อยากรู้ว่า มันต้องการอะไร.
รอนี่นะ.
ใครน่ะ?
มีปัญหาอะไรก็บอกมาสิว่ะ, ไอ้บ้าเอ้ย.
มันจะทำแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหรเนี่ย บ้าเอ้ย.
โอ้, เดวิดอย่าน่ะ.
เดี๋ยวฉันจะโทรหาคนดูแล บอกเค้าว่ามีคนกวนเรา.
มีปัญหาก็เปิดประตูสิว่ะ?
อยากมีเรื่อง? ฉันก็มาหาเรื่องแกแล้วนี่ไง.
ไม่ตลกนะโว้ย, ไอ้เวรเอ้ย.
- ล๊อกประตูซะ. - แล้วคุณจะไปไหน?
ผมจะหาวิธีจัดการไอ้บ้านี่.
ทุกอย่างโอเคมั้ยคุณฟ๊อกซ์?
ไม่ เพราะไอ้บ้า ที่พักอยู่ห้องข้างๆ...
...มันทุบประตูไม่ยอมหยุดนะสิ.
พอมีวิธีแก้มั้ย?
- ห้องข้างๆ คุณรึ? - ใช่, ห้องหมายเลข 3.
ผมอุตสาห์เดินไปบอกให้มันหยุด...
...มันก็ยังเคาะอยู่นั่นล่ะ
ก็เลยไม่รู้ว่า มันมีปัญหาอะไรของมัน.
เอ่อ ผมว่ามันแปลกนะ เพราะว่าพวกคุณ...
...เป็นแขกห้องเดียวของเรา ที่นี่ในคืนนี้.
มันมีคนอยู่ที่นั่นจริงๆ โอเคมั้ย? และผมเหนื่อยมามาก, อยากจะพักผ่อน.
แน่ใจนะว่าห้องเบอร์ 3?
ใช่สิ, เพราะห้องผมมันหัวมุม หมายเลขสี่ไม่ใช่เหรอ?
แล้วไอ้ห้องข้างๆ เนี่ย มันก็มีเลขสามสนิมเขรอะบนประตูนะ
- มันก็ต้องใช่สิ - โอเค, ครับ.
คืนนี้มันค่อนข้างมืด, พวกนักศึกษาหรือพวกแก๊งซิ่ง...
...อาจจะแอบงัดหน้าต่าง เข้าไปก็ได้.
คนทำความสะอาดเคยเจอพวกขยะบนพื้น หรือห้องน้ำถูกใช้.
แต่ปกติเค้าก็ไม่เคยรบกวนใคร ผมก็เลย....
- แต่คนนี้รบกวน? - เดี๋ยวผมจะไปดูให้ละกัน.
แล้วถ้าไอ้นั่นใช้ได้, ผมว่าเอาไปด้วยก็ดีนะ.
- ผมเอาไว้ยิ่งไล่อีกาน่ะ. - ช่วยหน่อยละกัน.
น่าเบื่อฉิบ.
ไม่มีอะไรแล้ว.
ว่าไง, เกิดอะไรขึ้น? เค้าว่ายังไง?
เขาคิดว่าคงเป็นพวกขี้เมาน่ะ. แล้วเดี๋ยวเค้าจะจัดการให้.
- มันยังเคาะอยู่มั้ย? - ไม่แล้ว.
ก็คิดว่ามันจะเคาะอีกเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่ามันไปไหนแล้ว.
ผมว่ามันคงเห็นผมเดินไปที่นั่น คงแอบดูผมอยู่.
เอาละ ทีนี้เราจะได้นอนพัก ในรีสอทสุดหรูนี่ ให้สบายซะที.
เดวิด, ฉันว่าเราน่าจะไปจากที่นี่ดีกว่า.
กลับไปที่รถเราเถอะ.
ผมจะไม่เดินไปไหนอีกแล้วคืนนี้, โอเคมั้ย?
อีกไม่กี่ชั่วโมงเองทนหน่อยเถอะ.
จะได้รีบซ่อมรถซะ แล้วก็จะได้ไปจากที่นี่ซะที.
- โอเคมั้ย? - ก็ได้.
โอเค.
คุณคงไม่ดูมันตอนนี้ ใช่มั้ย?
อ้าว, ทำไมล่ะ?
ผมแค่อยากจะผ่อนคลายก่อนสักแป๊บ.
และก็จะได้มั่นใจว่า ไอ้บ้าข้างห้องมันไปแล้ว.
จ่ายเพิ่มไปตั้งห้าเหรียญ ก็ขอใช้ให้คุ้มซะหน่อยสิ.
สงสัยไม่คุ้มว่ะ?
- พระเจ้า. - แหวะ.
อะไรเหรอ?
- ห้องน้ำทุเรศมาก. - เหรอ?
- เดวิด? - ครับ?
ตาคนดูแลนั่นจะมาดู ห้องข้างๆ ให้ใช่มั้ย?
ใช่, พร้อมปืนลูกโม่.
เขาจัดการได้น่า, ไม่ต้องกังวลหรอก.
เขาคงอยากทำให้แขกแค่สองคน ของเค้ามีความสุข.
ยังกับกรุหนังเก่าแนะ.
เร็วๆ อีกทีสิ.
พระเจ้า.
ไอ้นี่จะทำให้คู่ฮันนีมูนมีอารมณ์ได้มั้ยเนี่ย.
ปิดได้มั้ย? นั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากจะทำตอนนี้.
เอาน่า, หนังโป๊นี่คงเป็นทีเด็ดของที่นี่ละผมว่า.
งั้นก็ปิดเสียงหรืออะไรก็ได้ เพราฉันไม่อยากได้ยินมัน ได้มั้ย?
ไสหัวไปนะไอ้พวกบ้า.
ซูซาน!
อะไรกันวะนี่?
ฉันบอกให้ปิดไง.
ไปให้พ้นนะ!
มีอะไรเหรอ?
เดวิด?
คุณเห็นห้องนั่นมั้ย? ในหนังน่ะ?
ทำไมเหรอ?
- หนังบ้าอะไรเนี่ย? - ผมจะไปรู้ได้ไงเล่า.
ซวยแล้ว.
เดวิด, นั่นใช่ห้องนี้รึเปล่า?
น่าจะใช่นะ.
นี่มัน...ล้อกันเล่นใช่มั้ย?
ฉันหมายถึง มันเป็นไปไม่ได้
คงไม่ใช่เรื่องจริงใช่มั้ย
สตีเว่น
ไม่นะ...มานี่เร็ว โอ้ พระเจ้า
ไม่นะ! ไม่!
โอ้ พระเจ้าช่วย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
- ใจเย็นนะ. - โอ้ พระเจ้า
ไม่เป็นไรหรอก
ช่วยด้วย!
ฉันโทรเรียกตำรวจนะ.
- บ้าเอ้ย - โอเค เราต้องรีบไปจากที่นี่ล่ะ
โอเค รีบไปเถอะ เดี๋ยว เดี๋ยวช้าก่อน
พวกข้างนอกนั่นต้องได้ยินเสียงทีวีใช่มั้ย
งั้นมันก็ต้องรู้ว่าเรากำลังดูมันอยู่
ไอ้บ้านั่นให้เราพักห้องนี้แล้วก็ก็ดูเรา
มันไม่เคยคิดจะมาช่วยอะไรหรอก เพราะมันก็เป็นหนึ่งในพวกนี้
งั้นตอนนี้พวกมันก็รู้แล้วว่าเราดูเทปนี่ มันต้องรู้ว่าเรากำลังพยายามหนี
- บางทีมันอาจไม่รู้ว่าเรารู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น - ไม่ เดี๋ยวก่อน
- มันรู้แล้ว โอเคมั้ย มันรู้ - แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
ปีนออกทางนี้ไง มาเร็ว
มันถูกตอกตะปูปิดตายไว้
เดี๋ยวมันก็ได้ยินหรอก. เราแอบออกไปทางประตูก็ได้.
มันไม่ปล่อยให้เรา เดินทอดน่องไปเรียกตำรวจหรอกนะ
และมันก็ไม่ปล่อยให้เรานั่งอยู่ในนี้เหมือนกัน
เวรเอ้ย.
- เดวิด. - อะไรเหรอ?
คุณเอามาเหรอ?
เปล่า.
- ฉันไม่ได้เอามานะ - คุณเอามาจากรถรึเปล่า
ไม่ เลือดฉันไหลเต็มมันไปหมด ฉันจะเอามันมาทำไม
ฉันทิ้งไว้ในรถ
- แล้วมันมาได้ไง? - ผมไม่รู้.
มันเข้ามาในนี้ได้ยังไง
ไม่รู้สิ.
ปิดไฟที
คุณจะทำอะไร
จะไปจากที่นี่นะสิ
โอเค ถ้าออกไปแล้ว รีบไปที่ต้นไม้มัน โอเคมั้ย
มันจะได้มองเราไม่เห็น
วิ่งสุดชีวิตเลยนะเอมี โอเคนะ
โอเค โอเค เรารีบวิ่งไปที่นั่นนะ
อยู่ใกล้ๆ ผมไว้นะ
- โอ้ พระเจ้า - มานี่เร็ว
- บ้าเอ้ย - พระเจ้าช่วย
มาเร็ว.
- คุณรีบไปเปิดหน้าต่างในห้องน้ำเร็ว - มันถูกตะปูตอกไว้
ลองงัดดูสิ
ปิดไฟด้วย.
เดวิด!
มันอยู่นอกหน้าต่างนั่น.
ฉันมีปืนนะ ไปให้พ้น...
...ไม่งั้นสาบานกับพระเจ้าเลย ฉันจะยิงพวกแกแน่
โอ้ พระเจ้า ปล่อยเราไปเถอะ
มันไปหมดแล้ว.
- มันไม่ปล่อยเราไปง่ายๆ อย่างงี้หรอก - แน่นอนล่ะไม่
อย่านะเดวิด พวกมันอาจอยู่ในนั้น
โอเค ถ้ามันจะเข้ามาจริงๆ ก็คงหยุดมันไม่ได้หรอก
ไม่ว่ายังไง เราต้องหาทางออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
บ้าเอ้ย.
- ผมต้องไปที่โทรศัพท์นั่น - ไม่ฉันไม่ให้คุณไป
ฟังนะเอมี่ นั่นมันโทรศัพท์นะ มันช่วยเราได้
พวกมันไม่ให้คุณใช้มันได้หรอก อย่าออกไปเลยนะ
ฟังนะ ฟัง ถ้าเราอยู่ในนี้...
...เราก็จะมีจุดจบเหมือนคนพวกนั้น
ได้โปรดเถอะ.
ตอนนี้เรารู้ว่ามันอยู่ข้างนอกนั่น ดูหน้าต่างห้องน้ำอยู่
ถ้าเราล่อมันให้สนใจที่นั่นได้ ก็จะมีเวลาให้ผมไปที่โทรศัพท์นั่น
แล้วเราจะทำยังไงล่ะ
เวรเอ้ย.
เร็วนะสิ.
เร็วสิว่ะ รับสิ
- 911 รับแจ้งเหตุฉุกเฉินครับ - ครับ, ฮัลโหล.
ช่วยเราด้วย มีคนพยายามจะฆ่าเรา
คุณอยู่ที่ไหนครับ
ผมกับภรรยาอยู่ที่โรงแรม โรงแรมพายวู๊ดครับ
อยู่ใกล้ภูเขาครับ เราติดกับพวกมัน
ใครวางกับดังอะไรคุณครับ
ผมไม่รู้ รีบมาช่วยเราทีที่โรงแรมพายวู๊ด
ได้ครับ ขอที่อยู่ด้วยครับ
ไม่ ผมไม่รู้ มันอยู่ข้างถนนอะไรก็ไม่รู้ พระเจ้าคุณหาดูสิ
คุณต้องใจเย็นๆ นะครับ
คุณไม่รอดแน่ถ้าคุณควบคุมตัวเองไม่ได้ คุณฟ๊อกซ์
และคุณก็ไม่ควรออกไปเดินในที่มืดๆ คนเดียวด้วย
- มีใครมาช่วยเราได้มั้ย - ไม่มี
- ทำไมมันต้องทำแบบนี้กับเราด้วยนะ - ฟังนะ.
พวกมันส่องไฟเข้ามาแบบนี้ มันคงจะบุกเข้ามาเร็วๆนี้
มีดที่คุณใช้หั่นแอ๊ปเปิ้ลอยู่ไหนล่ะ
ในรถ.
ที่นี่ไม่มีอะไรใช้ได้เลย.
นี่คงพอใช้ได้.
คุณโดนบาด.
คุณคิดว่ามันกำลังทำอะไรอยุ่
คงกำลังมีความสุขที่ดูเรากลัว
คุณปล่อยให้ฉันหลับ.
- คุณหลับเพราะฤทธิ์ยาน่ะ - แต่ฉันไม่ควรจะหลับ
ไม่เป็นไรที่รัก ผมอยากให้คุณอยู่ตรงนั้น
- ทำไม - มันมองคุณอยู่
และมันก็ฟังเราอยู่ด้วย
ผมไม่อยากให้มันเห็นว่าผมกำลังทำอะไร แต่ต้องให้มันเห็นคุณ
มันจะได้ไม่คิดว่าเราพยายามจะหนีออกไป
ตกลงมั้ย?
- เดี๋ยวก่อนนะ แล้วคุณกำลังทำอะไรน่ะ? - กำลังดูเทปพวกนี้อยู่
พวกมันติดกล้องไว้ทุกที่เลย ข้างนอกด้วย แล้วเอามาตัดต่อกัน
จำเสียงผู้หญิงร้องที่เราได้ยิน ในออฟฟิตคนดูแลได้มั้ย
ผมว่าต้องเป็นเสียงเทปพวกนี้ล่ะ
ปล้นแล้วก็ฆ่าคงยังไม่สะใจ ถึงต้องเก็บเอาไว้ดูอีก
แล้วคุณจะดูไปทำไมล่ะ
ผมดูสิ่งที่พวกเค้าทำพลาด
คนพวกนี้ ดูๆ แล้วไม่ฉลาดเท่าไหร่
พวกมันไม่ควรจะเข้ามาในห้องปิดตายนี่ได้ แต่มันทำได้
พวกมันจะเข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้ ถ้ามันต้องการ.
มันแค่ดูและก็รอจนพวกเราเริ่มเบื่อ
เห็นมั้ย นั่น
เกือบทุกม้วนจะเป็นแบบนี้
อยู่ดีๆ มันก็โผล่ออกมา
แล้วมันเข้ามาได้ยังไงล่ะ ถ้ามันไม่ได้อยู่ในนี้อยู่แล้ว
มันไม่ได้เข้ามาทางประตูเหรอ
ผมบอกเรื่องอื่นไม่ได้นะแต่ จากมุมนี้...
...ตรงนี้
ที่ห้องน้ำ
นั่นเป็นเหตุผลที่แอปเปิ้ลเข้ามาได้
รอนี่นะ.
เดวิด.
ฉันเห็นไฟ มีคนมาที่นี่.
- เร็วเข้า. - เดี๋ยวก่อน.
เรายังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร
เขาเพิ่งขับรถมาที่นี่นะ
ใช่ แต่ถ้าเค้าไม่ใช่พวกมัน แล้วเค้ามาทำบ้าอะไรที่นี่ดึกป่านนี้?
เขาอาจหลงทาง เป็นไปได้นี่
ดูเหมือนเขาจะขับรถมาไกลนะ ไม่น่าจะใช่พวกมัน
เขาช่วยเราได้นะ ไปเร็ว
เดี๋ยว อย่าเพิ่งออกไปเลย
ช่วยด้วย!
- ทางนี้ครับ! - ช่วยด้วยค่ะ!
เฮ้ ทางนี้!
- เขากำลังมาที่นี่ - ไม่นะพวกมันจัดการเค้าแน่
เขาต้องรีบกลับไปที่รถ ผมต้องบอกเค้า
- เดวิด. - อะไร?
- เวรเอ้ย ไม่นะ. - ไม่!
ข้างหลังคุณ ระวังข้างหลัง!
ดูข้างหลังสิ พวกมันอยู่หลังคุณ!
ระวังข้างหลัง!
เฮ้!
- ไม่อยากเชื่อเลยมาคุณจะมาถูก - อยู่ในนี้หมดใช่มั้ย?
ใช่สิ แน่นอน
แจ่มๆ ทั้งนั้น.
- พระเจ้าช่วย. - ช่างมันเถอะ มานี่เร็ว
- โอเค ลงไปเร็ว - มันคืออะไรเนี่ย?
ช่างมันเถอะ ไปเร็ว
ฉันว่าไม่ดีหรอก เราไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในนั้นนะ
เราไม่มีทางเลือกแล้ว เอมี่ เราต้องไปต่อนะ?
ไปเถอะ
ตามผมมานะ ผมจะพาเราออกจากที่นี่
ไม่เป็นไรหรอก ผมจะพาคุณออกไปให้ได้
- ฉันไม่ไหวแล้วกลับเถอะ - ไม่เรากลับ ไม่ได้พวกมันอาจรออยู่
- ฉันหายใจไม่ออก - อดทนหน่อยน่า ตกลงมั้ย
เอางี้ หลับตาแล้วก็จับขาผมไว้ เดี๋ยวผมพาไปเอง
คงไม่ไกลหรอกผมว่า
มาเร็ว
ไม่มีอะไรหรอก.
- เดวิด มันจะถล่มแล้ว - ไม่หรอก ไปต่อเถอะ เร็ว
เวรเอ้ย แย่แล้ว
อะไร มีอะไรเหรอ?
- อย่าร้องนะเอมี่ - อะไรนะ?
ถ้าคุณร้องมันจะได้ยินเสียงเรา
โอเค ไปต่อเถอะ เกือบถึงแล้ว
นั่นมันอะไรน่ะ?
โอ้ พระเจ้า
โอ้ พระเจ้า.
บ้าเอ้ย
มีอะไรบางอย่างตรงนั้น
- อะไรล่ะ? - อาจเป็นประตู.
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย?
นี่ล่ะสิ่งที่แกจะได้รับ
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย?
เราไม่ได้ทำอะไรแกเลยนะ
ได้โปรด พวกคุณยังเด็กอยู่เลยนะ ได้โปรดเถอะ
ได้โปรดล่ะ อย่าทำอะไรเราเลย ปล่อยเราไปเถอะ ได้โปรด
พวกคุณเป็นใครกัน?
อยากได้อะไรเอาไปเลย เอาไปให้หมดเลย
แต่ได้โปรด อย่าฆ่าผมเลย
ช่วยด้วย
ขอร้องล่ะ อย่าทำผมเลย ได้โปรด
ผมมีเงินให้นะ
แค่ปล่อยผมไป.
ไม่ อย่าทำผม ได้โปรด!
โธ่ พระเจ้า.
นี่มัน หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ
ไม่หรอก อย่างน้อยเราก็รอดมาได้นะ
โอเค มันน่าจะมีอะไรสักอย่าง ที่มีประโยชน์กับเรานะ
- 911 รับแจ้งเหตุฉุกเฉินค่ะ - เอ่อ มีคนกำลังจะฆ่าเราค่ะ
ขอชื่อและก็ที่อยู่คุณด้วยค่ะ
โอเค.
- พวกมันคงอยู่ข้างนอกที่ไหนสักแห่ง - คุณค่ะ
ฮัลโหล ขอชื่อกับที่อยู่คุณด้วยค่ะ คุณค่ะ
คุณค่ะ?
- ฮัลโหล? - เปรตเอ้ย!
ระยำ! ระยำแท้ๆ!
ลงไปจัดการมันสิว่ะ
นังบ้าเอ้ย
พวกมันอยู่ข้างล่างโว้ย!
มันต้องหาเราเจอแน่
ยังไงเราก็ยังหนีไปตอนนี้ไม่ได้ ยังก่อน
เราต้องให้มันคิดว่าเราหนีไปแล้ว แล้วให้มันออกไปตามหาเรา
แล้วเราค่อยหนี
- แล้วถ้าพวกมันมาหาที่นี่ก่อนละ? - โธ่ เอมี่ ผมก็ไม่รู้
ผมก็ทำดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้นี่ล่ะ
ขอโทษด้วย ขอโทษจริงๆ.
- ไม่หรอก ฉันสิต้องขอโทษ - ไม่ คุณไม่ได้ทำอะไรผิด
- ผมสิผิดที่ดันอยากมาทางลัด - ไม่ใช่ฉันหมายถึง...
ฉันหมายถึงทุกเรื่อง
ขอโทษเรื่องของเรา
แล้วก็เรื่องชาลี
ฉันน่าจะปิดประตูบันไดดีๆ
ฉันไม่น่าทิ้งเขาไว้ใกล้ๆ บันไดเลย
มันไมใช่ความผิดคุณหรอก ไม่ใช่ความผิดใครทั้งนั้นล่ะ
มันเป็นอุบัติเหตุ
ได้โปรดเถอะ คุณควรเลิกโทษตัวเอง ซะทีนะรู้มั้ย?
ไม่มีใครโทษคุณหรอก
ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร
ฟังนะ
ตอนนี้แค่คิด หาวิธีให้รอดไปจากที่นี่ก็พอ
ตกลงมั้ย?
เรื่องที่มันแล้วก็ให้มันแล้วไป
ตกลงมั้ย?
ผมสัญญา.
- ตำรวจนี่นา - เดี๋ยวก่อน รอก่อน
เค้าอาจจะเป็นพวกมัน เหมือนคนขับรถบรรทุกก็ได้นะ
ตอนที่โทรเรียกตำรวจ คุณไม่ได้บอกไม่ใช่เหรอว่าอยู่ที่ไหน
แล้วทำไมเค้ามาถูกล่ะ?
เค้าอาจจะแกะรอยจากเบอร์ที่โทรไปก็ได้
พระเจ้า คุณแน่ใจเหรอว่ามีคนโทรไปแจ้งจากที่นี่? มีผมอยู่ที่นี่คนเดียวนะคืนนี้
- คุณยังเปิดบริการใช่ม้ย - โอ้ ใช่
คงไม่รบกวนอะไรนะ ถ้าผมจะขอดูรอบๆ นี่?
ไม่เป็นไร
ตามสบายเลย.
ไม่มีแขกมาพักที่นี่ สักสามวันได้แล้วล่ะ
ไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยวนี่ ใช่มั้ย?
ใช่ ไม่ใช่ทุกฤดูนั่นล่ะ
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับตู้โทรศัพท์ล่ะ?
ไอ้เด็กบ้าพวกนั้นนะสิ.
มาที่นี่แล้วก็เที่ยวพังข้าวของไปหมด
ผมก็ยังไม่ว่างเก็บมันเลย
- แขกเยอะรึไง - ประมาณนั้น
ผมต้องขอดูในห้องนี้หน่อยนะ
ผิดพวงน่ะ
เดี๋ยวผมกลับไปหยิบที่ออฟฟิตก่อน แล้วเดี๋ยวผมกลับมา
- เค้ามาตามหาเรา - เขาอาจจะมาช่วยเรานะ
แปลกนะ พวกมันไม่น่า ปล่อยให้เค้าเดินสำรวจแบบนั้นนะ
สวัดดีครับ?
ตอนผมโทรเรียกตำรวจ...
...ก็มีแค่ไอ้ผู้จัดการนั่นรับโทรศัพท์เอง.
ดูเขากลัวอะไรสักอย่างนะ
ผมว่าเขาคงดูเทปพวกนั้นแล้วล่ะ
เขากำลังจะไปแล้ว เดวิด
เขาจะไปแล้ว
ช่วยเราด้วย!
ไม่ ไม่เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน
ขึ้นรถเร็ว
- ไปเลย - พวกมันมีกี่คน?
ผมว่าสักสามคน ไปเถอะ รีบไป
รถเป็นอะไรล่ะ?
มันพังทิ้งกันเราหนีนะสิ
เหรอ ผมจะไม่ให้มันทำงั้นได้หรอก รอนี่นะ
เวรเอ้ย.
ออกไปเร็ว.
พวกแกพาเค้ามาตายแท้ๆ เลยรู้มั้ย?
น่ามีแค่พวกแกที่ถูกแทงนะรู้มั้ย
โอ้ พระเจ้า พวกมันฆ่าเค้าแล้ว เดวิด พวกมันฆ่าเค้า
เดวิด, มันแคบไป เรามุดไปไม่ได้หรอก
เอาล่ะ พวกมันไปที่อื่นอยู่
ผมจะไปที่ออฟฟิตนั่น มันมีปืนอีกกระบอก
- เอาล่ะ แบบนี้คงใช้ได้ - อะไร?
เราจะหลอกมัน. ขอโทษนะ.
มาเถอะ.
พวกมันจะคิดว่าคุณมุดออกไปได้ แล้วก็ไม่ตามหาคุณที่นี่
มาเร็ว รีบปีนขึ้นไป
เหยียบมือผมขึ้นไป.
แล้วอยู่บนนั้น ตกลงมั้ย?
โอเค อยู่ตรงนั้นล่ะ.
นั่งเงียบๆ ล่ะ.
แล้วคุณละ?
ผมจะไปที่ออฟฟิตนั่น แล้วจะเอาปืนอีกกระบอกของไอ้บ้านั่น
ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไว้ ได้โปรด
ผมจำเป็น ไม่เป้นไรหรอก ผมไปแป๊บเดียวเอง สาบาน
ฉันไม่อยากทำอย่างงี้เลยได้โปรดเถอะ
ไม่ได้ ต้องทำ นี่เป็นโอกาสเดียวของเรานะ
คุณอยู่บนนั้น แล้วก็อย่าส่งเสียง
จำไว้นะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...
...ห้ามส่งเสียง ตกลงนะ?
ผมต้องทำได้
สัญญานะ?
ผมสัญญา ปิดฝานั่นซะ
เอมี่...
...ผมรักคุณนะ
โอ้ พระเจ้า...
มานี่เร็ว มาเร็ว มามั้ย
เอาล่ะ ไปลากเธอออกมา จะได้จัดการซะให้มันเสร็จๆ
ไปตามหามัน
อะไรกันวะ?
นังบ้าเอ้ย! ระยำ!
โอ๊ย อีนังบ้าเอ้ย บ้าฉิบหาย
บ้าเอ้ย นังบ้า
แม่งเอ้ย!
แกต้องตาย...
อยู่นิ่งๆ สิว่ะ นิ่งๆ
อีนังบ้า
แม่งเอ้ย!
มานี่นังตัวแสบ
มานี่ ฉันบอกให้แกมานี่
เงิยหน้าขึ้น คิดว่าจะรอดไปงั้นเหรอ?
นังบ้าเอ้ย เงยหน้าขึ้นสิว่ะ
รู้มั้ย ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งนานแล้ว
ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ฉันควรจะฆ่าแกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
ตอนนี้ก็หุบปากซะ แล้วเงยหน้าขึ้นโว้ย
มองฉันสิ บอกให้เงินหน้าขึ้น เฮ้ย มองสิ มองสิว่ะ
แกคิดว่าแกสู้ได้งั้นเหรอ? แกคิดว่าสู้ฉันได้ใช่มั้ย?
เฮ้ย มองสิเว้ย มองตาฉันนี่
มองฉันสิ มองสิ มองที่ฉันนี่ เฮ้ย มองสิว่ะ!
ไปตายซะ!
อีนังบ้าเอ้ย.
เดวิด.
คุณได้ยินฉันมั้ย?
ฉันจะไปตามคนมาช่วยนะ.
911 รับแจ้งเหตุฉุกเฉินครับ
เราต้องการความช่วยเหลือได้โปรด สามีฉันเขาถูก...
- คุณชื่ออะไรและอยู่ที่ไหนครับ? - เอมี่ ฟ๊อกซ์ ฉันอยู่ที่โรงแรมไพน์วู๊ดค่ะ
ฉันไม่รู้ที่อยู่ แต่ได้โปรดรีบมาช่วยเราทีเถอะ
เราส่งเจ้าหน้าที่ไปที่นั่นแล้วนี่ครับ
แล้วเค้าก็ถูกฆ่าตายแล้ว ได้โปรดเถอะสามีฉันกำลังจะตาย
โอเคครับ ผมจะรีบส่งคนไป
[ บรรยายไทยโดย ToP ]
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย ee2a3138